Bij een lineaire hypotheek deel je je schuld gewoon door het aantal maanden. Je lost dus elke maand een vast stukje af.
Daar bovenop betaal je rente over wat er nog openstaat. Omdat je schuld elke maand kleiner wordt, daalt ook de rente die je betaalt.
Je maandlast begint daardoor hoog en wordt daarna steeds lager. Precies andersom dan wat veel mensen verwachten.
Stel, je sluit een hypotheek van 300.000 euro over 30 jaar, dat is 360 maanden. Je lost dan elke maand zo'n 830 euro af, want 300.000 gedeeld door 360.
In de eerste maand komt daar tegen 4% rente nog ongeveer 1.000 euro bij. Je start dus rond de 1.830 euro, hoger dan bij een annuïteitenhypotheek.
Maar na tien jaar is je schuld flink gezakt, dus je rente is lager. Dus je begint duur en wordt elke maand een stukje goedkoper.
Lineair kan passen als je die hogere lasten in het begin kunt en wilt dragen. Je bouwt er sneller vermogen in je woning mee op.
Het is geen goed, geen fout. Het hangt af van je budget en je plannen. Wil je juist een lagere start-maandlast, dan past een annuïteitenhypotheek vaak beter.
Omdat je vanaf dag één een vast, relatief hoog bedrag aflost, plus rente over de volledige schuld. Naarmate je aflost, zakt je maandlast.
Vaak wel over de hele looptijd, omdat je schuld sneller daalt. Daar staat tegenover dat je ook minder rente kunt aftrekken, afhankelijk van je situatie. De fiscale regels kunnen veranderen.
Bijvoorbeeld als je snel schuldenvrij wilt zijn en de hogere startlast past bij je inkomen. Wat het beste past, reken ik graag concreet voor je door.