Een nee voelt als een eindpunt. Dat is het meestal niet.
Er zijn meer dan vijftig geldverstrekkers in Nederland. En ze kijken allemaal net iets anders naar een dossier.
De een is strenger op het aantal jaren cijfers. De ander kijkt soepeler naar een stijgende lijn of naar maatwerk.
Daarom kan hetzelfde dossier bij de ene partij nét niet passen en bij de andere wel. Juist daar zit vaak ruimte die je zelf niet ziet.
Stel, je bent ondernemer met twee jaar cijfers en een stijgende winst. De eerste geldverstrekker wijst af, want die wil standaard drie jaar zien.
Bij een andere partij kan zo'n dossier soms wél, met een weging naar het recente jaar. Diezelfde cijfers, een andere uitkomst.
Het gaat er dus niet om of jij "goed genoeg" bent. Het gaat erom bij welke partij jouw verhaal past.
Voordat je opnieuw aanklopt, wil je weten waaróm het een nee was. Zat het op je inkomen, op de woning, of op iets in je dossier?
Soms is het een kwestie van net iets beter onderbouwen. Soms is het gewoon de verkeerde geldverstrekker geweest.
Ik zeg altijd: er is vaak meer mogelijk dan je denkt. Maar dan moet je wel eerst weten waar het misging.
Nee. Een nee bij één geldverstrekker zegt niets over de andere partijen. Elk hanteert eigen regels. Vaak is er ergens anders wel ruimte, afhankelijk van je situatie.
Omdat inkomen uit een onderneming lastiger te beoordelen is dan een vast loon. Hoe je cijfers gewogen worden, verschilt sterk per geldverstrekker. Daar zit voor ondernemers vaak juist de ruimte.
Meestal niet. Geldverstrekkers delen zo'n afwijzing niet met elkaar. Wel is het slim om eerst de reden te achterhalen voordat je opnieuw een aanvraag doet.